II Rocznica Końca Świata

This is the end, beautiful friend

This is the end, my only friend, the end

Of our elaborate plans, the end

Of everything that stands, the end

No safety or surprise, the end

I'll never look into your eyes, again...

Nie każdy może zauważył, ale koniec świata nastąpił 12.12.2012, a nasze dalsze życie to zaledwie symulakrum rzeczywistości. W tym roku odbyła się już II rocznica tego niezwykłego dnia, w którym wszystko przestało istnieć. A gdzież indziej mogła by się odbyć taka impreza jeśli nie w kopalni w Grodźcu? Tam własnie mieści się siedziba fanów Postapokalipsy zwanych STO. Specjalnie na te okazję w Saloon 19 zbudowano systemy ogrzewania jakich niepowstydziło by się solidne schronisko. Zadbano o zapasy, krzeseł, foteli kanap i innego umeblowania. kto nie był niech już żałuje bo była to dla mnie najlepsza imprezą postapo tej jesieni (niektórzy powiadają, że Kazikon był lepsiejszy). Dzikie tańce, muzyka i imprezowe szaleństwo.

Sama impreza poprzedzona była programem rozrywkowym w którym znalazły miejsce: Wycieczka po kopalni, Jugger, czy pokaz filmów postapo. Niestety udało mi się dotrzeć na miejsce dopiero na początek imprezy, więc nie napiszę o programie nic więcej. Sama impreza była epicka. Obowiązywał elegancki dress code i wszyscy odstawili się jak szczury na otwarcie kanału. Nie brakowało podartych kiecek i wystrzępionych marynarek i cylindrów. Głównym kawałkiem imprezy był bez wątpienia ten I jeśli ktoś go jeszcze nie słyszał to niech posłucha. Niespodziewanym rekwizytem imprezy był piekarnik :D

Ale prawda jest taka, że najfajniejsze co w takiej imprezie jest to ludzie i z największa przyjemnością bawiłem się w tym doborowym towarzystwie. Szkoda, że mieszkamy w takich odległościach od siebie, bo chętnie bym się spotykał w takim gronie co tydzień. A impreza przyciągnęła załogę z całej Polski i naprawdę było kogo spotykać. Aż smutno, że to tylko jedna noc...

Foteczki z mojego aparaciku HERE

PS. chciałem zrobić kompilację z filmików i zdjęć inncyh, ale w przedświątecznej zawierusze nie mam zapału i tego nie zrobiłem.

Wpis Świąteczny '13

Już po raz 2113 spotykamy się z rodzinami by świętować Saturnalia, czyli rocznicę narodzin małego Jezuska.

Zatem bez zbędnego przedłużania życzę wszystkim spokoju duszy, pieniędzy i miłości, a szczególnie:
- Wszystkim czytelnikom mojego blogaska życzę wytrwałości w czytaniu moich grafomańskich tekstów i cienkich fotografii.
- Współkarawaniarzon z Flying Caravans życzę sukcesu w restaurowaniu świetności organizacji
- Kolegom z drużyny Juggerowej życzę licznych czaszek i trafień, także trafień w czaszkę :D
- Ekipie Orgów OldTownu życzę aby impreza rosła w siłę ponad nasze najśmielsze oczekiwania
- Organizatorom innych Larpów życzę, że się z nimi spotkam na ich imprezie :D
- Fanom Fallouta, aby trwał.

I możecie sobie wysłac ode mnie taka oto pocztówkę na której jestem ja i moja kochana żona Marta.

Weird Shit...

Nie planowałem pisać dzisiaj niczego na blogu, ale obudziłem się właśnie z czegoś co jest na poły związane z tematem i w konfrontacji Blog - Facebook wolę to napisać tu, a chyba muszę.

Słabo ostatnio spałem i trochę piłem, ponieważ weekend spędziłem bardzo aktywnie. W związku z czym wczoraj wróciłem do domu rodzinnego na noc odpocząć. Trudno to jednak nazwać odpoczynkiem. Kiedy położyłem się już do łóżka najpierw długo nie mogłem zasnąć, jednak gdy tylko zamykałem oczy o widziałem różne niepokojące rzeczy podsuwane mi przez coś w mojej głowie, pamiętam twarze, jakieś obce mi przedmioty, uczucie pędu. W końcu zmęczyłem oczy czytając i powiedzmy, że można uznać, że zasnąłem. Budziłem się jednak w często i nie był to spokojny sen. Kto nie jest zainteresowany moimi halunami niech tego nie czyta. Wszystko znajduje się w spoilerze poniżej, wystarczy kliknąć SHOW.

[Show][Hide]
I tu przechodzimy do sedna sprawy. Śniło mi się, że mieszkam w jakimś domu na uboczu miasta, który będąc otoczonym drzewami miał nader industrialną okolicę. Sam budynek składał się z klatki schodowej z ogromnym pomieszczeniem na parterze. Zaś wejście do budynku składało się się ze stalowych schodów z wielkimi dziurami wynikającymi z zaniedbania ich konserwacji. Aby się dostać do domu trzeba było skakać po tych dziurach, a niektóre były naprawdę spore. Wewnątrz wszystko wyglądało na zaniedbane, ale nadające się do zamieszkania. Na początku było tam cicho, potem stało się coś czego już nie pamiętam, ale ludzie wyszli z mieszkań i siedzieli masowo na schodach. Na ostatnim piętrze, przy stalowych kratach blokujących dostępu na dach stał jakiś koleś, któremu półnaga blondynka z ochotą ciągnęła kabla, w dodatku w ogóle nie zwracali na mnie uwagi. Ja zaś próbowałem się dostać do mieszkania na tym piętrze. Mimo iż miałem klucze i umiałem ich używać to miałem pewność, że coś jest nie tak z drzwiami. W końcu się otwarły i wyszedł z nich mój znajomy (zataję personalia) z jakimś typem, o którym byłem pewien, że jest pedałem. W dodatku był dziwnie zadowolony z siebie. W tym czasie na schodach nastąpiła jakaś eksplozja euforii i wszyscy zaczęli polewać schody wodą, żeby zrobić na nich ślizgawkę z lodu. Niektórzy bezczelnie szczali na moje schody.

Zmęczony wszedłem wreszcie do mieszkania, siedzieli tam jacyś ludzie i klapnąłem sobie na łóżeczko, gdzie jakaś nieznajoma dziewczyna postanowiła mnie pocieszyć i przytulić, ale bez seksualnych podtekstów. Po prostu przytulić. W tym czasie rzeczywistość zmieniła nieco swoje oblicze, bo obecni w mieszkaniu ludzie zaczęli gadać o planszówkach, a dziewczyna wyciągnęła Neuroshimę Hex i zaproponowała mi partyjkę. Nie pamiętam czy grałem, ale kiedy wyszedłem z mieszkania to okazało się, że jestem na Zakonkach. W barze siedziałem z jakimiś ludźmi postapo i w pewnym momencie ktoś zaczął gadać, że wziąłby prysznic. Nie miało to wiele sensu, ale nagle usłyszałem szuranie w rurach, które świadczyło o tym, że płynie w nich woda. Poszedłem więc zbadać całą sprawę. Możliwe, że ktoś mi towarzyszył. Wędrowaliśmy po jakichś schodach i zakamarkach paszarni, która mocno się rozrosła i w końcu w jakimś zakamarku napotkaliśmy dziewczynę, pamiętam jej twarz, na 100% była na OT. Powiedziała, że pokaże nam coś zajebistego i poprowadziła mnie na górę na dach.

W tym czasie teren Zakonek, był już naprawdę imponujący, wokoło pojawiły się dziesiątki torów kolejowych, mury, hałdy węgla, a wszystko było zasnute szaroburą mgłą. Okazało się że jakimś cudem trafiliśmy na dach wysokiego budynku naprzeciwko paszarni, na dachu którego stały stare wagony kolejowe. I w jakiś dziwny sposób weszliśmy do jednego z nich przez podłogę. W wagonie siedzieli inni ludzie, których znam z konwentów, same znajome twarze. Bawiliśmy się, piliśmy piwko. W pewnym momencie coś wzbudziło mój niepokój. Zszedłem na poziom ziemi i ze zgroza skonstatowałem, że wagon toczy się w stronę krawędzi dachu. Zacząłem drzeć ryja, żeby ludzie wyskakiwali, ale nie wszyscy przejęli się tym na czas. Wagon powoli wychylał się w przepaść, krawędź dachu zapadła się pod jego ciężarem i zrobił się taki ostry spadek. Ktoś w tym czasie skołował jakąś linę i przywiązał wagon tak, że balansował na krawędzi. W wagonie została jakaś dziewczyna, wszyscy darli mordy z przerażenia. Trudno powiedzieć co się wtedy stało. Wagon w końcu zerwał się z liny zanim zdążyłem się zastanowić co zrobić. Pierdolnął z impetem o dach jakiejś innej części budynku. Wszyscy zbiegli na dół. Tam wyciągnąłem dziewczynę z wagonu. Płakała z przerażenia, bardzo długo i intensywnie. Przytulałem ją na stojąco, nie wiem czy przeżyła tak naprawdę. Chciałem ją pocieszyć, ale powtarzałem tylko w kółko na głos, że nie zdążyłem jej pomóc, że przepraszam. Zbiegli się ludzie. Potem pojawił się Prezes i powiedział, że dla dobra konwentu trzeba schować tory po czym zaczął zwijać tory kolejowe w rulony i chować je do worka na śmieci. Dziewczynę wziąłem na ręce i zaniosłem z powrotem na górę, bo podobno w trakcie paniki zgubiła coś ważnego. W trakcie wspinania rozpuściła mi się w rękach i spłynęła na ziemię. Ciągle płakała.

Zrezygnowany chciałem iść do baru, ale po drodze natknąłem się na ludzi grających w Juggera, zapytałem dlaczego ja nie gram, ale odpowiedziano mi, że to za karę, za to co zrobiłem wczoraj. Niestety nie wiem co zrobiłem. Po drodze minął mnie jeszcze biegnący gdzieś w przeciwnym kierunku Spartan i przyjebał mi otuliną. Nie było to złośliwe, raczej takie rradosne jebudu z nienacka.

Obudziłem się o 7.30, postanowiłem już nie zasypiać.